گپ فرهنگی
دوشنبه 5 اردیبهشت 1390 :: نویسنده : mkafi

مردم در یونان قدیم میان سه عشق تمایز قائل بودند: نخست فیلیا (PHILIA) كه مبین دوستی است. بسیاری از مردم سنتی فیلیا را مناسب‌ترین و انسانی‌ترین نوع عشق می‌دانستند. دوم عشق اروس (EROS ) یا محبت‌آمیز شامل سائق عشق برای آفریدن و تولید مثل نیز می‌شود. اما بسیار كلی‌تر از عشق جنسی صرف است. سرانجام عشق آگاپی (AGAPE) عشق برادرانه كه به معنای علاقه به خیر و خوشی افراد دیگر است. این عشق نه احساس هیجانی دوست داشتن، نه كشش عاشقانه، نه جستجوی عشق متقابل و نه حتی یك برخورد روشنفكرانه است، بلكه عشقی است ناشی از خواستن خود، برای فداكاری در راه دوست و برادر. با ارزش‌ترین ارتباطها، ارتباطهایی هستند كه بیش از یكی از این عشقها را در خود داشته باشند. عشق یك مرد به یك زن كه ممكن است به شكل اروس شروع شود، با فیلیا غنی گردد و با وفاداری آگاپی، تعمیق و تثبیت شود.

اما در فرهنگ اسلامی افزون بر این سه نوع عشق می‌توان از نوع چهارم عشق نیز یاد كرد كه بیشتر در ادبیات عرفان اسلامی به كار رفته است. و آن عشق به عشق است كه جاودانی و ماندگار می‌باشد. سه نوع عشق یونانی عشقهای زمینی هستند كه چون بر روی زمین محدود ایجاد شده‌اند، محدودند و سرانجام و پایانی دارند. اما عاشق عشق شدن عشقی الهی است كه نامحدود و بی‌انتها است.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :