گپ فرهنگی
یکشنبه 17 اردیبهشت 1391 :: نویسنده : mkafi

دوست داشتن انسانها در طول تاریخ هنری بزرگ بوده است. اما انسان‌دوستی در دنیای گندیدة امروزی هنری بزرگتر محسوب می‌شود. در دنیای نامهربانی‌ها، ناملایمات، محاسبات،... انسانهای را با هر شخصیت و رفتاری، با هر عیب و نقصی، با هر فرهنگ و دینی دوست داشتن هنر است. انسانهای نامهربانی را باید دوست داشت كه هر روز در حق ما اجحاف می‌كنند، حق‌مان را ضایع می‌نمایند، و به قیمت له كردن ما زیر سم خودخواهی‌ها، زیاده‌خواهی‌ها و پست‌پرستی‌هایشان نردبان ترقی را طی می‌كنند. انسانهایی كه با پا گذاشتن بر شانه‌های ما به مقامها و موقعیتهای بالای اجتماعی رسیده‌اند. كسانی كه بعضا نان سرخ‌شان را به قیمت سرخ شدن گونه‌های ما می‌خورند. انسان‌دوستی به خصوص دوست داشتن انسانها از نزدیك یعنی دوست داشتن چنین انسانهایی هنر است. انسان‌دوستی نه دور كه از نزدیك هنر است. دوری و دوستی هنر كه نیست، هیچ؛ عملی غیر انسانی است. این هنر نیست كه انسانهایی را دوست بداریم كه حقمان را ضایع نمی‌كنند، بر گونه‌هایمان نمی‌نوازند، بیخ گوشمان را نوازش نمی‌كنند، ما را له نمی‌كنند.

هر موقع توانستیم همه انسانها را به دلیل این كه انسان هستند، با تمام معایب و نواقصی كه دارند، دوست بداریم، نه به دلیل این كه همزبانمان هستند، نه به دلیل این كه هم مذهب یا هم قوم و دارای ملیت یكسانی هستیم، دوست بداریم هنرمند هستیم. زمانی كه بچه‌های همسایگان را نیز به اندازه بچه‌های خود دوست بداریم، هنرمند هستیم. هر موقع در گوشه و كنار شهر بچه‌های بی‌سرپرست، دست‌فروش، دوره‌گرد، تكدی‌گر را دیدیم و بدنمان لرزید و آینده آنان برایمان مسأله بود، هنرمند هستیم.

حال این سؤال مطرح است، كه چگونه می‌شود با وجودی كه دیگران در حق ما ظلم می‌كنند، حقوق ما را ضایع می‌نمایند، و.... آنان را دوست بداریم؟     





نوع مطلب : یادداشتهای روزانه، انسان‌گرایی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :