گپ فرهنگی
جمعه 24 آذر 1391 :: نویسنده : mkafi

شرط لازمِ مردم‌سالاری

چرا در كشور هند با وجود بیش از یك میلیارد نفر جمعیت و تنوع بسیار بالای فرهنگی، مذهبی و جمعیتی هیچ زندانی سیاسی وجود ندارد؟ اما در چین تقریبا با همین میزان جمعیت و با تنوع جمعیتی، مذهبی و فرهنگی به مراتب كمتر، بیشترین تعداد زندانی را در میان كشورهای جهان دارد. (طبق اخبار منتشر شده در رسانه‌ها چین، تركیه و ایران بیشترین میزان زندانی سیاسی را دارا هستند). چرا در هند زندانی سیاسی وجود ندارد، ولی در چین زندانی سیاسی زیاد است؟ چه عامل یا عواملی باعث این تفاوت بین دو كشور هند و چین شده است؟ آیا این تفاوت سیاسی است یا فرهنگی یا اجتماعی؟

به نظر می‌رسد مهمترین  عاملی كه سبب تفاوت دو كشور هند و چین شده است، تفاوت در نوع نظام سیاسی آنها است. در هند نظام سیاسی باز عاملی عدم وجود زندانی سیاسی در این كشور است. همچنین كه نظام سیاسی بسته و كمونیستی چین عامل وجود زندانی سیاسی در این كشور است. در نظام سیاسی هند دو قانون و قاعده وجود دارد كه سبب شده است در این كشور زندانی سیاسی وجود نداشته باشد: یكی قاعدة  تقسیم قدرت سیاسی و دیگری وجود احزاب سیاسی مستقل به عنوان ناظران اجتماعی ـ سیاسی بر عملكرد رهبران و مدیران كشور. در جامعه‌ای مثل چین كه این دو عامل وجود ندارد، جامعه به طرف دیكتاتوری سوق پیدا می‌كند و پس از آن است كه به مرور زمان به طرف محدود و زندانی كردن مخالفان سیاسی خود تمایل پیدا می‌كند.

یكی از معیارها و ملاكهای شناخت نوع نظام سیاسی در یك جامعه (مردم‌سالار بودن یا استبدادی بودن) وجود یا عدم وجود زندانیان سیاسی است. برگزاری انتخابات اگر چه می‌تواند نشانه‌ای بر نظام سیاسی مردم سالارانه باشد، اما انتخابات سالم، آزادی مردم در جامعه اعم از آزادی بیان، آزادی رسانه‌ای، وجود انتقاد رسانه‌ای از مسؤولان، فعالیت آزاد احزاب و گروه‌های سیاسی، و... همگی شرط لازم برای نظام مردم‌سالارانه است. اما برای تحقق نظام مردم‌سالار یك شرط بسیار مهم دیگری كه همانا شرط كافی مردم‌سالاری است، وجود دارد. به عبارت دیگر شرط كافی نظام سیاسی مردم‌سالارانه میزان مشاركت مردم در نظام قدرت است. این كه قدرت در بین مردم و گروه‌های مختلف اجتماعی ـ سیاسی به طور وسیع توزیع شده باشد، شرط كافی تحقق و شكل‌گیری یك نظام سیاسی مردم‌سالارانه است.

بنابر این می‌توان این نتیجه را گرفت كه در جامعه‌ای مثل هند كه در آن درصد زندانیان سیاسی كم و محدود است، نظام سیاسی آن جامعه مردم‌سالار و دموكراتیك است و در جامعه‌ای مثل چین كه در آن تعداد زندانیان سیاسی زیاد است، نظام سیاسی آن توتالیتر و استبدادی تلقی می‌شود. افزون بر این می‌توان از نوع قشرهای اجتماعی كه زندانیان سیاسی به آنها تعلق دارند، به میزان شدت و ضعف نظام دیكتاتوری و استبدادی جامعه پی‌برد. بدین معنا كه ببینیم زندانیان سیاسی از چه قشر و صنف جامعه هستند؟ اگر زندانیان سیاسی در جامعه‌ای از قشر تحصیل‌كردگان، خبرنگاران، اساتید و اعضای هیأت علمی دانشگاه‌ها، روحانیون ... باشند، میزان دیكتاتوری در ان به مراتب بیشتر از جامعه‌ای است كه در آن زندانیان سیاسی از اصناف و اقشار عادی جامعه باشند. 





نوع مطلب : جامعه‌شناسی عمومی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :